A+ A A-

Σκηνοθετική προσέγγιση

Λίγα λόγια για την παράσταση και την σκηνοθετική προσέγγιση.

Το έργο «Από πού πάνε για το Κάστρο, παρακαλώ;» πρόκειται για μία διασκευή του νορβηγικού παραμυθιού “Ανατολικά του Ήλιου και Δυτικά της Σελήνης” που προέρχεται από τη συλλογή Νορβηγικών παραμυθιών (1844) των Mόε και Ασμπγιόρνσεν που κατέγραψαν λαϊκούς μύθους από χωρικούς της περιοχής τους.
 
Το παραμύθι ανήκει στον κύκλο παραμυθιών με ζώα γαμπρούς ή νύφες όπως η Πεντάμορφη και το Τέρας, Ο Πρίγκιπας Βάτραχος, το Μαγεμένο Γουρούνι, Ο Κορυδαλλός που κελαηδούσε και χοροπηδούσε κ.α. Η δυτική παράδοση των παραμυθιών αυτών αρχίζει με το αρχαίο ελληνικό μύθο Έρως και Ψυχή, που αν και είναι μύθος στην πραγματικότητα περιέχει αρκετά γνωρίσματα παραμυθιού.
 
Τα θέματα που διαπραγματεύεται το παραμύθι “Ανατολικά του Ήλιου και Δυτικά της Σελήνης” είναι διαχρονικά και αφορούν τη σύγκρουση με τους γονείς, τον φόβο της ενηλικίωσης, την αναμέτρηση με τις προσωπικές δυνάμεις και την αφύπνιση του εαυτού μέσα από την αγάπη για τον άλλον.
 
Στη διασκευή του παραμυθιού που κάναμε διατηρήσαμε τα περισσότερα από τα μοτίβα του αρχικού παραμυθιού, όπως π.χ.το μοτίβο του Ύπνου ή το μοτίβο των 3 αινιγμάτων για την απόκτηση των μαγικών αντικειμένων. Ενώ επικεντρωθήκαμε στα θέματα που διαπραγματεύεται, θεωρώντας ότι αυτά αποτελούν και τον ισχυρό δραματουργικό του πυρήνα.
 
Η παράσταση βασίζεται στον λόγο (γι’ αυτό και απευθύνεται σε παιδιά από 4 χρονών) που έχει τη μορφή ρίμας στα περισσότερα διαλογικά αλλά και αφηγηματικά μέρη.
 
O έμμετρος στίχος, με έντονο το στοιχείο της λεκτικής έκπληξης και του χιούμορ, εκφέρεται από τους ηθοποιούς με ύφος απλού προφορικού λόγου έτσι ώστε να γίνεται αντιληπτή η ιστορία αλλά ταυτόχρονα, στα αυτιά των παιδιών, να ηχεί το δημιουργικό παιχνίδισμα των λέξεων.
 
Η παράσταση δημιουργήθηκε για 3 ηθοποιούς/αφηγητές -ταξιδιώτες του σήμερα-, οι οποίοι περιμένοντας ένα τραίνο που θα τους πάει σε ένα τουριστικό αξιοθέατο ονόματι «Κάστρο», για να περάσει η ώρα εφευρίσκουν μέσα από διαφωνίες και συμφωνία, πρωτότυπους τρόπους για να αφηγηθούν το παραμύθι της Πολικής Αρκούδας και του νεαρού κοριτσιού.
 
Οι ηθοποιοί εναλλάσσουν το ρόλο του αφηγητή με τους διαφορετικούς ρόλους του παραμυθιού αλλάζοντας κοστούμια και αξεσουάρ με φρενήρη ρυθμό ενώ με τρία απλά ξύλινα σκαμπό και ένα πλαίσιο, που αποπνέουν το χρώμα του σκανδιναβικού τοπίου, δημιουργούνε όλους τους διαφορετικούς χώρους και τις ατμόσφαιρες του παραμυθιού.
 
Ο λιτός σκηνικός χώρος τον οποίο και εκμεταλλευτήκαμε ως ένα δημιουργικό περιορισμό αποτελεί βασικό άξονα πάνω στον οποίο χτίστηκε η παράσταση.
 
Οι λόγοι αυτής της συνειδητής μας επιλογής είναι καταρχήν να στήσουμε μία πολύ ευέλικτη παράσταση που καταφέρνει να χωρέσει σε μία βαλίτσα έτσι ώστε να έχει τη δυνατότητα να μεταφέρεται παντού και κατ‘ επέκταση εκφράζει την πεποίθησή μας ότι με απλά μέσα μπορούμε να είμαστε δημιουργικοί φτιάχνοντας ένα θέαμα που διακρίνεται από ποιότητα και ευαισθησία.
 
Η μουσική που έχουμε επιλέξει να ντύσουμε τις σκηνές αλλά και τις μεταβάσεις των σκηνών είναι με αποσπάσματα από έργα Σκανδιναβών συνθετών κυρίως, όπως ο Sibelius και ο Grieg αλλά και παραδοσιακά ακούσματα από τη Νορβηγία. Εξαίρεση αποτελεί το Βαλς του Ζευγαριού, το οποίο δανειζόμαστε από την Ωραία Κοιμωμένη του Tchaikovsky σαν ένα σχόλιο για τον βαθύ ύπνο που στο παραμύθι αυτό δεν αφορά την ηρωίδα αλλά τον ήρωα.
 
Πιστεύοντας στην λογοτεχνική αξία των παραμυθιών, με τα λανθάνοντα νοήματα και τη μαγεία τους ,υποστηρίζουμε πως δεν υπάρχουν παραμύθια χωριστά για μικρούς ή για μεγάλους αλλά για μικρούς και μεγάλους. Τα παραμύθια αποτελούσαν πάντα μέρος της προφορικής παράδοσης των λαών και ήταν ένας τρόπος ψυχαγωγίας μικρών και μεγάλων όταν δεν υπήρχαν μέσα όπως η τηλεόραση ή ο κινηματογράφος. Τα παραμύθια, μέσα από τη συμβολική τους γλώσσα, λειτουργούν έτσι ώστε έννοιες σύνθετες και αφηρημένες να γίνονται εύκολα κατανοητές και αποτελούν έτσι ένα όχημα μετάβασης από τον κόσμο των παιδιών στον κόσμο των ενηλίκων.
 
Tο Κάστρο, στη δική μας ιστορία, γίνεται το σύμβολο της επιθυμίας μας. Μία περιπέτεια ή αλλιώς ένα ταξίδι αυτογνωσίας όπου η διαδρομή μέχρι να φτάσει κανείς σε αυτό κρύβει ερωτήματα που μας φέρνουν πιο κοντά στον εαυτό μας και χρειάζεται να απαντηθούν. Τελικά ίσως φτάσουμε, όπως και η ηρωίδα μας, αλλά τι είμαστε έτοιμοι να αφήσουμε πίσω;
 
Φτιάχνοντας λοιπόν την παράσταση «Από πού πάνε για το Κάστρο, παρακαλώ;» εστιάσαμε καταρχήν στο πως θα άρεσε σε εμάς να δούμε αυτό το παραμύθι να ζωντανεύει στη σκηνή έτσι ώστε να εξάπτει την περιέργεια, την φαντασία, την αισθητική και την όρεξή μας για παιχνίδι.
 
Και έτσι μέσα από την παράσταση αντιμετωπίσαμε τα παιδιά σαν ένα εν δυνάμει κοινό ενηλίκων πιστεύοντας πως δεν υπάρχει παιδικός τρόπος παρουσίασης μίας ιστορίας. Ο ρυθμός, η αισθητική, το χιούμορ και η αμεσότητα της αφήγησης είναι κώδικες μιας οποιασδήποτε παράστασης που λειτουργεί ή δεν λειτουργεί σε οποιοδήποτε κοινό, ανεξαρτήτως ηλικίας.
 
Γι’ αυτό τελικά θεωρούμε ότι η παράσταση παρακολουθείται πολύ ευχάριστα εξίσου από τα παιδιά όσο και από τους ενήλικες συνοδούς τους.
 
 

Οι παραστάσεις μας ολοκληρώθηκαν, όμως η παράστασή μας έρχεται στο χώρο σας! Επικοινωνήστε μαζί μας στο 698 34 34 636!